Yolculuk, Seyir Zevki, Christopher Nolan
Christopher Nolan'ın yeni filmi The Odyssey son üç gün içinde tüm sosyal medyayı salladı. Homeros'un destanını sinemaya uyarlayan Nolan, bu sefer bambaşka bir ölçekte bir macera çekmiş - 250 milyon dolarlık bütçe, IMAX teknolojisinin tamamı, Matt Damon başrol. Film henüz yayınlandı ama dedikodu ve tartışmalar bir yana, sinema eleştirmenleri bu işin bir şey olduğunu söylüyorlar. Film için ilk izlenimlerimiz: çok uzun, çok hırslı, ve çok Nolan.
Bir Yolculuk, Bir Bütçe, Bir Gözlem
The Odyssey, tam anlamıyla destansı bir film. Homeros'un metinlerinden esinlenmiş ama Nolan'ın kendi vizyonuyla sarılmış. Matt Damon, Odysseus olarak, aslında ilk bakışta garip bir tercih görünüyor. Damon çoğu zaman "adamı oyuncu" gibi hissettiriyor - ama bu filmde, belki de tam da buna ihtiyaç vardı. Bir kahraman değil de, yorgun bir insan. Ithaca'ya dönmek isteyen, ama bilmiyorum, tam anlamıyla ne için dönmek istediğini bilemedim yarısında.
Nolan'ın tarihçi yaklaşımı dikkat çekici. Filmi salt mitoloji olarak almıyor, tarihi bir olay gibi ele alıyor. Savaş sahneleri çok gerçekçi - belki de gerekenden fazla gerçekçi. Tom Holland'ın Telemachus'u (Odysseus'un oğlu) oyunculuğu ise oldukça etkileyici; biraz şaşıracaksınız, çünkü ayrıntılı bir role benziyor ama o sahne varsa, tamamen yönelip gidiyor.
🍷 Set Dedikodularından Birkaçı Tom Holland ve Zendaya (Penelope rolünde) Sicilya çekimlerinde set arasında 20 dakika konuşmuşlardır. Aşk mı? Bilmem ama Instagram'larında aynı gün aynı günbatımı fotosu vardı. Zendaya bu sonraki projesi için çok mutlu görünüyordu sanki, ama o başka bir film. Üstelik Robert Pattinson (Telemachus'un danışmanı karakterinde) set anekdotlarında söylediğine göre, Nolan çekimler sırasında tam 47 kez sahne almasını istemiş belki bir kesme için. Pattinson sonrası röportajda "Cristopher çok hassas bir insan" dedi, ki bu biraz alaycı gibiydi.IMAX Kameralı Bir Destan
The Odyssey, tamamen IMAX 70mm film kamerasıyla çekilmiş ilk uzun metrajlı film. Bu da Nolan'ın sinema deneyimi konusundaki obsesyonunu gösteriyor. Evet, görüntü muazzam. Sicilya manzaraları, deniz sahneleri, çatışmalar... hepsi çok büyük. Belki biraz çok büyük. Nolan'ın sade insanlar hakkında filmler yaparken o kadar etkileyici olmadığını düşünüyorum; destani hikayeler anlatırken ise bu görsel büyüklük yapıştırıyor tamamen.
Ludwig Göransson'ın müziği de dikkat çekiyor. Oppenheimer'daki strese dolu yaklaşımdan çok farklı - burada daha organik, daha antik hissettiren bir müzik var. Saçlı bir oda orkestrasının sesini duyuyorsunuz çoğu zaman, belki de Homer'ın kendi zamanında duymak istediği şey.
🎬 Sektör Tepkileri Casting açıklandığında sosyal medya çok kızgındı - özellikle neden Charlize Theron'ı (Helen rolünde) seçtiği hakkında tartışmalar vardı. Bazı eleştirmenlere göre, çok "modern" görünüyordu antik bir oyuncu için. Ama filmde tamamıyla kaybolmuş, öyle bir oyuncu ki sokakta görsem tanımayabilir belki. Ayrıca 250 milyon dolarlık bütçe konusu... Hollywood'da açılıştan bir gün sonra yönetmen bütçenin saçmalığını savunmaya başladı. Nolan röportajda "Şehir inşa ettik, sahneler çizdik, gerçekten gerçekçi olmakta ısrar ettik" dedi. Anlaşılıyor, ama belki de 200 milyon da yeterdi?Sonuç: Hırslı, Sakin, Nolan
The Odyssey, 2023'ün Oppenheimer'ından tamamen farklı. O film hızlı, kesilmiş, neredeyse kaotik bir temposuydu. Bu film yavaş, ağır, neredeyse tiyatral. Bazı sahneler 5 dakika kadar hiçbir şey olmaz - sadece karakter yüzlerini izlersiniz. Belki de bu filmden sonra Nolan'a "biraz daha hızlı keser misin?" diye sorulabilir, ama ben buna karşı değilim. Sinema nadir olduğu kadar kontrollü, nadir olduğu kadar bilmeden gidişatından emin. İçinde boşluklar var, dinlenecek yerler var.
Matt Damon'un performansı, filmin sakinliğini taşıyor. O karakteri oynarken biraz dış dünyaya yabancı görünüyor - belki de tam da o buydu. Odysseus, eve dönüşü düşünüyor ama belki de o evi artık bilmiyor. Ya da ben mi fazla düşünüyorum? Bu filmden sonra çıkınca evet, kesinlikle fazla düşünüyorum.